Skrywer: Pieter Mulder
Titel: Kan Afrikaners toyi-toyi?
Pretoria: Protea-boekhuis
Datum: 2008
ISBN: 978-1-86919-256-3
Prys: R160
Sedert die einde van 2009 heers ’n nuwe gees in die Afrikanerpolitiek. Vele mense het al onlangs opgemerk dat die debat in Afrikaans en onder Afrikaners geheel en al ’n ander koers begin inslaan as in Suid-Afrikaanse Engels. Terwyl die Engelse politieke diskoers vassteek in die gemeenplasige begrippe van die reënboognasie, die Madiba-kultus en ons mankolieke demokrasie, eintlik ’n meerderheidstirannie, is vele Afrikaners deesdae bereid om waagmoedig en eksperimenteel te begin dink.
Daarom is dit miskien nou veral ’n goeie tyd om Pieter Mulder se bundel essays, Kan Afrikaners toyi-toyi? op te neem. Die boek het volgens die uitgewer reeds in 2008 verskyn, maar was miskien ’n effe vroeg op die toneel, want toe is vele van die probleme wat Mulder aanroer, nog gesien as ignoreerbaar en dinge waaraan nie getorring moet word nie. Omdat Mulder leier is van die Vryheidsfront Plus, wat deur die meeste hoofstroomkommentators as ’n marginale Afrikanerparty gesien word, is sy mening moontlik ook nie so hoog aangeslaan as, sê maar, dié van Jacob Zuma of Helen Zille nie.
Maar met die huidige verskuiwing in die openbare mening en die oplaaiende kritiek in Afrikanergeledere, kan ’n mens politieke antwoorde in Mulder se boek begin vind. Soos menige gesoute politikus wat al jare lank aan parlementêre debatte, krisisse en skandale blootgestel is, is Mulder geneig om elke punt met ’n staaltjie of anekdote te illustreer.
Hierdie procédé maak die boek selfs meer toeganklik as wat dit andersins sou wees, want as ’n mens een sentrale tema in die bundel moet uitsonder, sou dit kulturele relativisme wees. Die meeste mense verstaan kulturele relativisme instinktief – “almal sien nie die wêreld op dieselfde manier nie” – maar om dit filosofies of intellektueel te definieer, is natuurlik moeiliker. Daarom is dit moontlik makliker vir mense om so iets deur middel van voorbeelde te begryp.
Só vertel Mulder in hoofstuk 26, “Wiskunde-vraestelle en Venda-kleremakers”, van sy moeilike Desembervakansie omdat sy vrou, ’n wiskunde-onderwyseres, langer as gewoonlik aan die nasien van matriekwiskundevraestelle moes bestee. Voorheen is nasieners per vraestel betaal, met ander woorde, vir die hoeveelheid werk wat hulle gelewer het. Hierteen het die stadige nasieners, veral ’n sekere mev Molefi, beswaar gemaak, want hulle bestee dan langer aan die nasienwerk as die vinnige nasieners. Hierna het die onderwysdepartement in hul wysheid besluit dat almal ewe lank moet werk, al voltooi sommige die werk teen ’n vinniger tempo as ander.
In dieselfde Desembervakansie ontdek Mulder ’n e-pos in sy inkassie met die titel “Westerse denke versus Afrika-denke”...
Lees die res van die resensie op LitNet.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
